ਬਾਹਨ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਾਹਨ] ਘੋੜਾ, ਊਠ ਆਦਿ ਸਵਾਰੀ। ਯਥਾ- ‘ਕਬੀਰ ਹੈ ਗੈ ਬਾਹਨ ਸਘਨ ਘਨ’ (੧੩੭੨), ਤਥਾ-’ਖਰ ਬਾਹਨੁ ਉਹੁ ਛਾਰੁ ਉਡਾਵੈ’ (੮੭੪)।