ਬਾਹਿਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਹਨ=ਚਲਾਉਣ। ਪੰਜਾਬੀ, ਵਾਹੁਣਾ। ਹਿੰਦੀ, ਬਾਹਨਾ] ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕੀਤਾ, (ਤਲਵਾਰ) ਮਾਰੀ, (ਤੀਰ) ਚਲਾਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਕਬੀਰ ਸਤਿਗੁਰ ਸੂਰਮੇ ਬਾਹਿਆ ਬਾਨੁ ਜੁ ਏਕੁ’ (੧੩੭੪)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ