ਬਾਹੁੜ

[ਅ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਾਹੁਰਿ’] ਫਿਰ, ਮੁੜ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਹਉ ਬਾਹੁੜਿ ਛਿੰਝ ਨ ਨਚਊ’ (੭੪)।