ਬਾਹੁੜਿਓ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਪਹੋਲਨ=ਮੁੜਨਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਬਾਹੁੜਨਾ=ਮੁੜ ਕੇ ਆਉਣਾ] ਆਇਆ, ਮਿਲਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਅਜੈ ਸੁ ਰਬੁ ਨ ਬਾਹੁੜਿਓ ਦੇਖੁ ਬੰਦੇ ਕੇ ਭਾਗ’ (੧੩੮੨)।