ਬਾਹੜੀ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਾਹ’। ੜੀ, ਪ੍ਰਤੇ] ਬਾਂਹ। ਯਥਾ- ‘ਮਿਲੁ ਮੇਰੇ ਬੀਠੁਲਾ ਲੈ ਬਾਹੜੀ ਵਲਾਇ’ (੯੨), ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ! ਬਾਂਹ (ਵਲਾਇ) ਵਲੇਟ ਕੇ (ਭਾਵ ਗਲਵਕੜੀ ਪਾ ਕੇ) ਮਿਲ।