ਬਿਆਧਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਆਧਿ:] ੧. ਬੀਮਾਰੀ, ਰੋਗ। ਯਥਾ- ‘ਸਗਲ ਬਿਆਧਿ ਮਨ ਤੇ ਖੈ ਨਸੇ’ (੨੮੭)। ੨. [ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਆਧ] ਅਹੇੜੀ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ। ਯਥਾ- ‘ਬਿਆਧਿ ਅਜਾਮਲੁ ਤਾਰੀਅਲੇ’ (੩੪੫)।