ਬਿਆਲ

[ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਾਯੂ। ਬ੍ਰਿਜ ਭਾਸ਼ਾ, ਬਿਆਰ। ਰ, ਲ, ਦੀ ਸ੍ਵਰਣਤਾ। ਦੇਖੋ, ‘ਬਇਆਲਿ’] ੧. ਪੌਣ। ਦੇਖੋ, ‘ਬਇਆਲਿ’ ੨. [ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ਦਿਨ। ਯਥਾ- ‘ਜਾਹਿ ਸਵਾਰੈ ਸਾਝ ਬਿਆਲ’ (੧੫੪), ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਵਾਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਂਝ ਤੋਂ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਗਿਆਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ੩. [ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵ੍ਯਾਲ] ਬਦ, ਬੁਰਾ, ਤੁੰਦ, ਜੀਵਘਾਤਕ ਜਾਨਵਰ, ਦਰਿੰਦਾ। ਯਥਾ: ‘ਕਾਲੁ ਬਿਆਲ ਜੀਉ ਪਰਿਓ ਡੋਲੈ’ (੬੩੧), ਕਾਲ ਜੀਵਘਾਤਕ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਙੂ ਪਿਆ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।