ਬਿਬਾਦਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਵਾਦ] ਝਗੜਾ, ਫ਼ਸਾਦ। ਯਥਾ- ‘ਚੂਕੇ ਬਾਦ ਬਿਬਾਦਾ’ (੪੮੩)।