ਬਿਮੁੰਚਤ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਮੁਚ੍ਯ=ਛੁੱਟਣਾ। ਵਿਮੁੱਚ=ਜਾਣਾ] ਛੁੱਟਦਾ ਹੈ, ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਤਵ ਭੈ ਬਿਮੁੰਚਿਤ’ (੧੩੫੮), (ਹੇ ਕਾਮ!) ਤੇਰਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਕਰਕੇ)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ