ਬਿਰਤ

[ਸੰ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵ੍ਰਿਤ] ੧. ਕੰਮ, ਰੁਜ਼ਗਾਰ; ਬਾਮਣਾਂ, ਨਾਈਆਂ ਆਦਿ ਦੀ ਜਜਮਾਨੀ ਦਾ ਵਿਹਾਰ। ੨. ਬਿਰਤੀ, ਚਿੱਤ ਤੋਂ ਉੱਠਣ ਵਾਲੇ ਭਾਵ-ਸੰਕਲਪ, ਵਿਕਲਪ, ਸੁਭਾਵ। ੩. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਤ੍ਤ ਤੋਂ ਬਿਰਤ] ਧਨ। ਯਥਾ- ‘ਨਾਨਕ ਜਨ ਕੈ ਬਿਰਤਿ ਬਿਬੇਕੈ’ (੨੬੪)।