ਬਿਸੂ

ਸੰ. ਵਿਸ. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਜਹਿਰ. ਵਿਖ. ਬਿਸੀਅਰ ਬਿਸੂ ਭਰੇ.” (ਕਾਨ ਅਃ ਮਃ ੪) “ਅੰਧੇ ਖਾਵਹਿ ਬਿਸੂ ਕੇ ਗਟਾਕ.” (ਸਾਰ ਮਃ ੫) “