ਬਿਸੇਖਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਸ਼ੇਸ] ੧. ਵਾਧੂ, ਸਾਰਾ। ਯਥਾ- ‘ਨਾਨਕ ਦਰਸ ਮਗਨ ਮਨੁ ਮੋਹਿਓ ਪੂਰਨ ਅਰਥ ਬਿਸੇਖਾ’ (੧੨੨੧)। ੨. ਕਿਸਮ, ਫ਼ਰਕ।