ਬਿਸ੍ਟਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਸ੍ਟ:] ਗੰਦਗੀ। ਯਥਾ- ‘ਬਿਸਟਾ ਕੀਟ ਭਏ’ (੧੨੫੫)।