ਬਿਹੰਧੁ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਹੁਤੀ’। ਬਹਨਾ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਰੂਪ] ਬਿਤਾਵੈ ਹੈ (ਉਮਰਾ)। ਯਥਾ: ‘ਝੂਠੈ ਮੋਹਿ ਲਪਟਾਇਆ ਹਉ ਹਉ ਕਰਤੇ ਬਿਹੰਧੁ’ (੯੫੯)।