ਬੀਓ

[ਸੰ: ਵਾ। ਦੇਖੋ, ‘ਬਿਆ’] ੧. ਦੂਸਰਾ। ੨. [ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵੀ। ਜਨ੍ਹ੍ਹ=ਉਤਪਤੀ] ਉਤਪਤ ਹੋਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਬਿਸਮਨ ਬਿਸਮ ਭਏ ਬਿਸਮਾਦਾ ਆਨ ਨ ਥੀਓ ਦੂਸਰ ਲਾਵਨ’ (੭੧੭), ਭਾਵ (ਆਨ) ਹੋਰ ਥਾਂ ਵਿਖੇ ਦੂਜਾ (ਬੀਓ) ਉਤਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜੋ ਉਸ ਦੇ (ਸੁਰ) ਤੁੱਲ ਲਾ ਸਕੀਏ।