ਬੀਧਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵੇਦਨ=ਵਿੰਨ੍ਹਣਾ। ਹਿੰਦੀ, ਬੀਧਨਾ, ਬੇਧਨਾ] ੧. ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਾਵ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਰਸ ਵਿੱਚ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਰਸਿ ਬੀਧਾ’ (੫੩੮)। ੨. ਮਿਲ ਰਹਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਬੀਧਾ ਪੰਚ ਬਟਵਾਰਈ’ (੮੧੫)।