ਬੀਧੇ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬੀਧਾ’] ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਿੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ। ਯਥਾ- ‘ਬੀਧੇ ਬਾਂਧੇ ਕਮਲ ਮਹਿ ਭਵਰ ਰਹੇ ਲਪਟਾਇ’ (੧੩੬੪), (ਸੁਗੰਧੀ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ) ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਭੌਰਾ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਪਟ ਰਿਹਾ ਹੈ।