ਬੀਨਾ

[ਗੁ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਬੀਨਾ=ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ] ੧. ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਖੀ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ, ਚਤੁਰ। ਯਥਾ- ‘ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਬੀਨਾ’ (੧੨੮੮), ਤਥਾ-’ਤੂ ਦਰੀਆਉ ਦਾਨਾ ਬੀਨਾ’ (੨੫)। ੨. ਦੇਖਿਆ, ਜਾਣਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਰਾਚਿ ਤਤੁ ਨਹੀ ਬੀਨਾ’ (੨੨੫)।