ਬੁਤੈ

[ਅ:। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ] ੧. ਪਾਸੋਂ। ਯਥਾ- ‘ਕਿਸ ਹੀ ਬੁਤੈ ਜਬਾਬੁ ਨ ਹੋਈ’ (੧੦੮੨)। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਤ] ਓਹੋ…..ਹੋ, ਸ਼ੋਕ, ਅਫ਼ਸੋਸ।