ਬੂਝਨੁ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬੁਝ ੩.’] ਜਾਣਨਾ, ਸਮਝਣਾ, ਗਿਆਨ ਹੋਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਬੂਝਨੁ ਸੁਰਤਿ ਸੰਜੋਗ’ (੧੩੬੪), ਸੁਰਤ ਦੇ ਸੰਜੋਗ ਨਾਲ ਜਾਣਨਾ (ਗਿਆਨ) ਹੁੰਦਾ ਹੈ।