ਬੂਝਲ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬੁਝ ੩.’] ਬੁੱਝਣ ਵਾਲਾ (ਭਾਵ ਪਰਮੇਸ਼ਰ)। ਯਥਾ- ‘ਕੈ ਬੂਝਲ ਆਗੈ ਕਹੀਐ’ (੧੩੫੦)।