ਬੇਨ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵੇਣੁ। ਹਿੰਦੀ, ਬੇਨ] ਬਾਂਸਰੀ, ਮੁਰਲੀ। ਯਥਾ- ‘ਬੇਨੁ ਬਜਾਵੈ ਗੋਧਨੁ ਚਰੈ’ (੯੮੮), ਤਥਾ-’ਧਨਿ ਧੰਨਿ ਓ ਰਾਮ ਬੇਨੁ ਬਾਜੈ’ (੯੮੮), ਇਥੇ (ਰਾਮ ਬੇਨੁ) ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਲਾਹੀ ਨਾਦ ਹੈ। ਦੇਖੋ, ‘ਬੇਣ’