ਬੇਸਟੰ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵੇਸ੍ਟ] ੧. ਵੇੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ। ੨. ਗੋਂਦ, ਤਾਰਪੀਨ, ਕੋਈ ਗੂੰਦ ਯਾ ਰਾਲ ਜੋ ਬ੍ਰਿਛਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਟਪਕਦੀ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਜੇਨ ਕਲਾ ਧਾਰਿਓ ਆਕਾਸੰ ਬੈਸੰਤਰੰ ਕਾਸਟ ਬੇਸਟੰ’ (੧੩੫੮), ਜਿਸ ਕਲਾ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਧਾਰਿਆ ਹੈ ਅਰ ਕਾਠ ਧਾਰਿਆ ਹੈ, ਅੱਗ ਅਰ ਰਾਲ (ਵਾਲਾ)।