ਬੇੜਿਓ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵੇਸ੍ਟ। ਪੰਜਾਬੀ, ਵੇੜਨਾ] ਵਲਿਆ, ਵੇੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਬੇੜ੍ਹ੍ਹਿਓ ਢਾਕ ਪਲਾਸ’ (੧੩੬੫)।