ਬੇ ਮੁਹਤਾਜ

[ਗੁ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਮੁਹਤਾਜ=ਹਾਜਤ ਵਾਲਾ, ਲੋੜਵੰਦ। ਬੇ=ਬਿਨਾ] ਜੋ ਲੋੜਵੰਦ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਮੁਥਾਜ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸੁਤੰਤ੍ਰ, ਬੇ-ਪਰਵਾਹ। ਯਥਾ- ‘ਬੇ ਮੁਹਤਾਜ ਨਹੀ ਕਿਛੁ ਕਾਣਿ’ (੯੮੭)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ