ਬੈਦਕ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵੈਦ੍ਯ] ਹਕੀਮੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੈਦ। ਯਥਾ- ‘ਬੈਦਕ ਨਾਟਿਕ ਦੇਖਿ ਭੁਲਾਨੇ’ (੮੩੬), ਹਕੀਮੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨਾੜੀਆਂ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਦੇਖ ਕੇ ਭੁੱਲ ਗਏ।