ਬੈਲ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਬਲਦ* । ਹਿੰਦੀ, ਬੈਲ। ਪੰਜਾਬੀ, ਬਲਦ, ਬੌਲਦ, ਬੈਲ] ਬਲਦ, ਗਾਂ ਦਾ ਨਰ, ਪਰ ਅਕਸਰ ਖੱਸੀ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵਾਹੀ ਕਰਨ ਤੇ ਗੱਡੇ ਬਹਿਲਾਂ ਆਦਿ ਖਿੱਚਣ ‘ਤੇ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਬੈਲ ਬਿਰਾਨੇ ਹੁਈ ਹੈ’ (੫੨੪)। *ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਬਹੁਲ-ਪਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਰਥ ਹਨ-ਗਊ।