ਬੈਸ੍ਵਾਂਤਰਹ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਸੰਤਰ’] ਅਗਨੀ। ਯਥਾ- ‘ਗਿਰੰਤ ਗਿਰਿ ਪਤਿਤ ਪਾਤਾਲੰ ਜਲੰਤ ਦੇ ਦੀਪ੍ਹ ਬੈਸ੍ਵਾਂਤਰਹ’ (੧੩੫੫), ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਨੂੰ ਪਏ ਅਰ (ਦੇਦੀਪ੍ਯ) ਪ੍ਰਜੁਲਤ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜੇ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ