ਬੋਢੇਪਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵ੍ਰਿਦ੍ਹ੍ਹਧ (=ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ)। ਪੰਜਾਬੀ, ਬੁੱਢਾ, ਇਸ ਤੋਂ ‘ਪਾ’ ਪ੍ਰਤੇ ਲੱਗ ਕੇ ਬੁਢਾਪਾ, ਬੁਢੇਪਾ] ਬਿਰਧ ਅਵਸਥਾ, ਵੱਡੀ ਉਮਰਾ। ਯਥਾ- ‘ਸਠੀ ਕੇ ਬੋਢੇਪਾ ਆਵੈ’ (੧੩੮)।