ਬੋਲਾ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬੋਲ’] ੧. ਬਚਨ। ਯਥਾ- ‘ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੁ ਸਮਾਲਸੀ ਬੋਲਾ’ (੭੨੩)। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਬਧਿਰ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਵਹਿਰੋ। ਹਿੰਦੀ, ਬਹਿਰਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਬੋਲਾ] ਡੋਰਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੰਨੋਂ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਨਾ ਦੇਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਬੋਲਾ ਜੇ ਸਮਝਾਈਐ ਪੜੀਅਹਿ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਪਾਠ’ (੧੪੩)।