ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਬ੍ਰਹਮਣ] ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਵਰਨ ਦਾ ਨਾਉਂ ਹੈ, ਜੋ ਹਿੰਦੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਖਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੂਦੁ ਬੈਸੁ ਉਧਰੈ ਸਿਮਰਿ ਚੰਡਾਲ’ (੩੦੦), ਤਥਾ-’ਜੌ ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਬ੍ਰਹਮਣੀ ਜਾਇਆ’ (੩੨੪)।