ਬੰਚਉ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਚ੍ਹ੍ਹ=ਪਰੇ ਹਟਣਾ] ਬਚਾਂ, ਬਚਾਂਗਾ, ਬਚੇਗਾ। ਯਥਾ- ‘ਲਾਖ ਅਹੇਰੀ ਏਕੁ ਜੀਉ ਕੇਤਾ ਬੰਚਉ ਕਾਲੁ’ (੧੩੬੭), ਕਿਤਨਾ ਚਿਰ ਕਾਲ ਤੋਂ ਬਚੇਂਗਾ।