ਬੰਦਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਬੰਦਿ:=ਕੈਦੀ। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਬੰਦਹ] ਦਾਸ। ਯਥਾ- ‘ਮੈ ਬੰਦਾ ਬੈ ਖਰੀਦੁ’ (੩੯੬)।