ਬੰਦੀ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਪੰਜਾਬੀ, ਬੰਦ+ਈ=ਕੈਦ ਦੀ ਦਸ਼ਾ] ੧. ਕੈਦ, ਬੰਦਸ਼, ਬੱਝਣਾ। ਦੇਖੋ, ‘ਬੰਦੀਛੋੜ’, ‘ਬੰਦੀਖ਼ਾਨਾ’, ‘ਬੰਦੀ ਮੋਚ’ ੨. ਬੰਦਗੀ। ਯਥਾ- ‘ਬੰਦੀ ਅੰਦਰਿ ਸਿਫਤਿ ਕਰਾਏ ਤਾ ਕਉ ਕਹੀਐ ਬੰਦਾ’ (੩੫੯), ਤਥਾ- ‘ਬੰਦੇ ਸੇ ਜਿ ਪਵਹਿ ਵਿਚਿ ਬੰਦੀ’ (੪੬੫)। ੩. [ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਬੰਦੀ=ਕੈਦੀ] ਦਾਸੀ, ਟਹਿਲਣ। ਯਥਾ- ‘ਹਉ ਬੰਦੀ ਪ੍ਰਿਅ ਖਿਜਮਤਗਾਰ’ (੩੯੪)। ੪. ਟਹਿਲਣ ਭਾਵ ਮਾਇਆ (ਉਪਰਲੀ ਤੁਕ ਦਾ ਅਰਥ) ਜੋ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਦਾ ਕਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਥਵਾ (ਬੰਦੀ) ਦਾਸਾ-ਭਗਤੀ ਵਿਖੇ।