ਬੰਧਪਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਬਾਂਧਵ। ਪੰਜਾਬੀ, ਬੰਧਪ] ਸਾਕ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਸੰਬੰਧੀ। ਯਥਾ- ‘ਗੁਰਦੇਵ ਬੰਧਿਪ ਸਹੋਦਰਾ’ (੨੫੦)।