ਬੰਧਾ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਂਧੁ’] ਬੰਨ੍ਹਣ। ਯਥਾ- ‘ਬਾਧਿਓ ਆਪਨ ਹਉ ਹਉ ਬੰਧਾ’ (੨੫੮)।