ਭਈਆ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਭਾਈ’। ਆ ਪ੍ਰਤੇ ਸੰਬੋਧਨ ਦਾ, ਭਈਆ-ਪਦ ਪੂਰਬੀ ਲੋਕ ਬੋਲਦੇ ਹਨ] ੧. ਯਥਾ- ‘ਕਾਹੇ ਭਈਆ ਫਿਰਤੌ ਫੂਲਿਆ ਫੂਲਿਆ’ (੬੫੪)। ੨. [ਕ੍ਰਿ:] ਮਨ ਨੂੰ ਭਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਚੰਗਾ ਲੱਗਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਪ੍ਰਭੁ ਛੋਡਿ ਨ ਸਕੈ ਬਹੁਤੁ ਮਨਿ ਭਈਆ’ (੮੩੬)।