ਭਈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਭੈ ੨.’] ਹੋਈ। ਯਥਾ- ‘ਭਈ ਪਰਾਪਤਿ ਮਾਨੁਖ ਦੇਹੁਰੀਆ’ (੧੨)। ਤਥਾ- ‘ਕਬੀਰ ਭਲੀ ਭਈ ਜੋ ਭਉ ਪਰਿਆ’ (੧੩੭੩)।