ਭਉ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਯ* । ਪੰਜਾਬੀ, ਭੈ, ਭਉ, ਭੌ, ਭਵ] ਡਰ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਨਾ ਭਉ ਤਿਨ ਨਾਹਿ ਭਉ ਮੁਚੁ ਭਉ ਨਿਭਵਿਆਹ’ (੭੮੮), ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ (ਰੱਬ ਦਾ) ਡਰ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ (ਹੋਰ ਯਮਾਦਿਕਾਂ ਦਾ) ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਰ ਜੋ (ਨਿਭਵਿਆਹ) (ਰੱਬ ਦੇ) ਡਰ ਤੋਂ ਬੇਖ਼ੌਫ਼ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਡਰ ਹੈ। *ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਐਸੇ-ਯ-ਅਕਸਰ ਊੜੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੈਸੇ ਭਯ, ਭਉ। ਕਸ਼ਯ, ਖਉ, ਨ੍ਯਾਯ, ਨਿਆਉ।