ਭਉਦੇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭ੍ਰਮਣ=ਫਿਰਨਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਭਉਣਾ] ਯਥਾ- ‘ਭਉਦੀ ਭਵਿ ਭਵਿ ਆਇ’ (੧੦੯੭), ਤਥਾ-’ਭਉਦੇ ਫਿਰਹਿ ਬਹੁ ਮੋਹ’ (੧੦੬੮)।