[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਕਸ਼=ਖਾਣਾ+ਸਰ=ਲੋਹਾ] ੧. ਲੋਹਾ ਖਾਣਾ, ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਦੀ ਮਾਰ ਸਹਿਣੀ, ਸਨਮੁਖ ਹੋ ਕੇ ਲੜਨਾ। ਯਥਾ- ‘ਅਸੰਖ ਸੂਰ ਮੁਹ ਭਖ ਸਾਰ’ (੩) ਭਾਵ ਕਈ ਸੂਰਬੀਰ (ਮੁਹਿ) ਸਨਮੁਖ ਲੋਹਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ੨. [ਭਖ=ਭਾਖਣਾ=ਕਹਣਾ+ਸਾਰ=ਤਤ੍ਵ] ਸਾਰ ਵਸਤੂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਚਾਰਨਾ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ