ਭਖਸਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਕਸ਼=ਖਾਣਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਭੱਖਣਾ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਭਖ+ਸ=ਉਹ ਭਖਦਾ ਹੈ] ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਭਖਸਿ ਸਿਬਾਲੁ ਬਸਸਿ ਨਿਰਮਲ ਜਲ’ (੯੯੦), ਸਾਫ਼ ਜਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ (ਡੱਡੂ) ਸਿਬਾਲ (ਜਾਲਾ) ਖਾਂਦਾ ਹੈ।