ਭਖੇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਕਸ਼=ਖਾਣਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਭੱਖਣਾ] ੧. ਹਵਾ ਅੰਦਰ ਲੈਣੀ। ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਦਮ ਲੈਣੇ। ੨. ਵਿਹਲ ਤੇ ਸੁਖ ਵੇਲੇ ਹਵਾ ਭੱਖੀਦੀ ਹੈ। ੩. ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ੪. ਕਨਸੋਆਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਖੋ, ‘ਭਖੇ ਵਾਉ’

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ