ਭਖੇ ਵਾਉ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਭਖੇ’। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਾਯੂ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਹਵਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਵਾਉ] ੧. ਵਾਉ ਭੱਖਣੀ, ਭਾਵ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ। ਯਥਾ- ‘ਨਾਨਕ ਬੈਠਾ ਭਖੇ ਵਾਉ ਲੰਮੇ ਸੇਵਹਿ ਦਰੁ ਖੜਾ’ (੧੦੯੫), ਨਾਨਕ ਬੈਠਾ, ਲੰਮਾ ਪਿਆ ਜਾਂ ਖੜੋਤਾ ਤੇਰੇ ਹੀ ਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਤੇ (ਵਾਉ ਭੱਖਦਾ) ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ੨. ਕਨਸੋਆ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ-ਵੀ ਭਾਵ ਇਸ ਦਾ ਕੱਢਦੇ ਹਨ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ