ਭਗਤੀਜਾ ਹੇ

[ਵਰ: ਵ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਕ੍ਤ+ਇਜ੍ਯ=ਸ੍ਰੇਸ਼੍ਟ] ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਭਗਤੀ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿ ਭਗਤੀਜਾ ਹੇ’ (੧੦੭੪), ਹੁਕਮ ਮੰਨਣਾ ਹੀ ਸਰੇਸ਼ਟ ਭਗਤੀ ਹੈ।