ਭਗਾਤ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਕ੍ਤ] ੧. ਭਗਤ, ਭਗਤ ਦਾ ਬਹੁ-ਵਚਨ। ਯਥਾ- ‘ਤੇ ਹਰਿ ਕੇ ਜਨ ਸਾਧੂ ਹਰਿ ਭਗਾਤ’ (੧੨੦੦), ਹਰਿ ਭਗਾਤ=ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ। ੨. [ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਭਗੇ’] ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।