ਭਜਿਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਜ੍ਹ੍ਹ] ੧. ਸੇਵਿਆ, ਭਜਨ ਕੀਤਾ। ਯਥਾ- ‘ਆਵੈ ਅੰਤੁ ਨ ਭਜਿਆ ਜਾਈ’ (੧੧੫੯)। ੨. [ਦੇਖੋ, ‘ਭਜ ੩.’] ਭੱਜਿਆ, ਨੱਠਿਆ, ਦੂਰ ਹੋਇਆ।