ਭਠਛਾਰ

[ਖ: ਤ: ਪੁ: ਸ:। ਦੇਖੋ, ‘ਭਾਠੀ’, ‘ਛਾਰ’] ਭੱਠ ਦੀ ਸੁਆਹ। ਯਥਾ- ‘ਹੋਇ ਗਈ ਭਠਛਾਰ’ (੧੩੭੫)।