ਭਣਿਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਭਣਾ’] ਕਹਿਆ, ਉਚਾਰਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਘਟਿ ਘਟਿ ਮੁਖਿ ਭਣਿਆ’ (੮੫੪)।