ਭਰਪੁਰ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਰ, ਪੂਰ੍ਹ੍ਹਣ। ਪੰਜਾਬੀ, ਭਰਪੂਰ, ਭਰਪੁਰ] ਨਕਾ ਨਕ ਭਰਿਆ, ਪਰਿਪੂਰਣ। ਯਥਾ- ‘ਭਰਿਪੁਰਿ ਲੀਣਾ’ (੭੯੫)।